Wendy's Food

Foodblog

Categorie: Hapjes (pagina 1 van 2)

Stap voor stap: courgettekoekjes met krab en rookkaas. En saus, altijd saus!

Oef, dit is een fijn recept! En makkelijk te volgen, hoewel af en toe wat snel… Pauzeknop is handig:)!

 

Gambataartje met brie, peer en chili-knoflook olie. Voor de leuke visite:D.

Gambataart!

Je kent het wel he, het fenomeen visite (zelf doe ik er niet zo erg aan, ik heb het al druk genoeg om mezelf te vermaken). Eigenlijk zijn er, van wat ik mij kan herinneren toen ik nog sociaal was, twee soorten: de leuke en de niet leuke. Je hebt dus van die avondjes dat je met je kont stijfjes in je zwarte lederen bank gedrukt zit, en je naarstig op zoek bent naar het volgende gespreksonderwerp. Want als hij maar niet valt, die oorverdovende stilte die zo hard tegen je trommelvliezen aan dreunt dat het pijn doet.
Je schenkt 2 kopjes koffie, tussen het gezellig keuvelen door. Er staat zelfs een Delfts blauw schoteltje met koekjes klaar, met wel 3 verschillende soorten. Voor ieder wat wils, zeg maar. Als je bij het onderwerp ‘hoe is het met de kinderen’ aangekomen bent, wordt het tijd voor iets sterkers. Niet te gek, misschien een glas rode wijn? Die heb je meegenomen van jullie laatste vakantie in Frankrijk, zo bij de lokale wijnboer weggeplukt. Doet het altijd goed, zo’n verhaal, en stralend neem je na het eerste overdreven mondgerol de goedkeurende humhums en complimenten over deze uitstekende keuze in ontvangst. Tijd ook, om de nootjes en de blokjes kaas die je haastig (je was weer eens laat uit je werk) uit het AH schap heb gevist te presenteren. Nog meer gekeuvel. Wat een sfeer en gezelligheid.
Je schenkt nog een 2e glas van dat waterige Franse spul, je bezit een grenzeloze gastvrijheid.
Als de klok met een enkele slag aankondigt dat het half 11 is, wordt het toch echt wel tijd voor het bezoek om te gaan. Immers, morgen gaat gewoon de wekker weer! Met een ‘ontzettend leuk, dat moeten we toch echt vaker doen’ verdwijnt de visite, geruisloos oplossend in de duisternis aan de voorbode van de komende nacht (wat natuurlijk niet helemaal waar is, omdat er best veel lantaarnpalen met verkwistend licht in je straat staan te stralen, waardoor je ze 50 meter verder nog ziet lopen).

Je hebt ook van die avondjes, die geen draaiboek nodig hebben. Die lopen als een pas gesmeerde scharnier. Die je eerst om laten vallen van het lachen, en later van nét dat ene glaasje teveel. Die avondjes, waarbij de gesprekken moeiteloos in elkaar overvloeien en degene die het hardst schreeuwt het woord krijgt. Of dat iedereen als een voortgeblazen wolkenpartij naarstig door elkaar heen praat zodat niemand nog begrijpt wat er eigenlijk verteld wordt en door wie, en dat je zeker weet dat de druppels gemorste rode wijn op je witte tapijt blijvend onderdeel van je interieur worden. Maar gelachen wordt er. En geproost. En gegeten. Er is liefde. Overal. Dit zijn de mensen die je vertellen dat je gulp openstaat voordat je naar buiten gaat.
Die visite is heilig. Die visite verdient het dat je de beste wijnen in huis haalt, en ze laat drinken uit je mooiste kristallen glazen. Die visite verdient het ook, by far, dat je gambataartjes voor ze bakt. Echt:). Lees verder

Weekendsnacks: gevulde gehaktballetjes. In anderhalf-formaat.

‘Ik geef woensdag een borrel ter ere van…’
‘Kom je volgende week op de borrel, we zijn…’
‘We moeten nodig even bijkletsen, snel even een borrel doen…?΅
‘U bent van harte welkom op onze netwerkborrel, welke…’

Sjonguh. Wat een borrelaars zijn wij, als je het bij elkaar optelt. Nog even en het escaleert allemaal volledig uit de klauwen, met al die alcoholische versnaperingen;).
Ik heb de definitie er even bijgepakt: een borrel is een bijeenkomst met drankjes en hapjes. Nou, God zegene de greep, er mag ook gegeten worden!
Eénhapsdingetjes vinden altijd gretig aftrek, in de wereld van de borrelaars. Ook komt het regelmatig voor, dat een éénhapsdingetje eigenlijk een tweehapsdingetje is, maar je er, overmoedig als je bent (wellicht door dat glaasje Chardonnay) in je hoofd een éénhapsdingetje van maakt. Dat kan een knap genant tafereel opleveren, kan ik je vertellen, als je gesprekspartner plots beschamend zijn hoofd afwendt, omdat de aanblik van je grimas trekkende propvolle mond er redelijk weerzinwekkend uit ziet. Behalve natuurlijk, als je diegene zat was en met een leuker iemand wilde praten. Dan is het een gouden greep.
Als weekendsnack vandaag, om te oefenen, een anderhalfhapsdingetje. Wie doet ‘m in één, en wie in twee….? Lees verder

Uit de winter- en in de voorjaarsdip: pikante tonijnspread

Pikante tonijndip

Vissen. Ooit had ik een aquarium, met alles erop en eraan. Nou nee, het begon eigenlijk zo: ik kreeg er 2 voor mijn verjaardag. Je weet wel, in zo’n boterhamzakje. Goudvissen. Ze zwierden met hun mooie oranje sluierstaarten wat angstig door hun veel te kleine huiskamer. Gelukkig had ik helemaal geen verstand van vissen en ook geen kom, een ontzettend tof kado, dus. De volgende dag kwam ik thuis met iets dat leek op een uit de kluiten gewassen cognacglas, wat groene stengels, kiezelstenen, voer, zelfs een klein stenen doorzwemhuisje en een lege portemonnee. Ik zou goed voor de dieren zorgen, was mijn voornemen, en verhuisde ze van het plastic zakje naar hun nieuwe, spannende leefomgeving. Ze gedijden prima, de beestjes, en ik had er zelfs plezier in om door het dikke glas hun onvermoeibare zwemrondes te observeren.
Na een tijdje werd het water vies, en ik verschoonde het. Een dag later zwommen ze niet meer. Hartstikke dood. Ik spoelde ze door het toilet, maar toen ik ze zag verdwijnen in het grote gat, kreeg ik daar toch een mistroostig gevoel van. Het water was waarschijnlijk te koud geweest, sprak de man van de dierenwinkel terwijl hij me beschuldigend over zijn bril aankeek.
Ik besloot het professioneler aan te pakken en kocht een heus aquarium met filters, een temperatuurregelaar en allerlei andere bijkomstigheden, die ik volgens de man met bril echt moest hebben. Een deksel met een tl-balkje leek me wat overbodig, die liet ik liggen. Ik kocht ook 6 exotische, prachtig gekleurde vissen, 2 grote en 4 kleintjes. De bak zag er werkelijk waar picobello uit, en ik was zo trots als een stomerij op zijn hagelwitte lakens. Maar och och, hoe noodlottig: wederom kruiste de man met de zeis mijn pad. Dit keer in de vorm van springvissen, die zichzelf in hun enthousiasme als een kanonskogel uit de bak hadden gelanceerd en, happend naar adem, een doodsklap op de grond hadden gemaakt. 2 Stuks. De groters. Hartstikke dood. Ik stopte ze in een luciferdoosje en begroef ze in de tuin.
Ik gaf de moed niet op (ik heb een graad in koppigheid) en vulde mijn bak aan met de koning der onderwaterwereldzwemmers: de maanvis. Man, wat een prachtexemplaar. Ik nam er 2, zodat ze niet zo eenzaam waren. Ik liet ze voorzichtig in de bak glijden. Ze zagen er tevreden uit, en ik ook. Voordat ik naar bed ging strooide ik nog wat gekleurde voervlokken in het water, maar tot mijn verbazing bleven de toeschietende, happende vissenmondjes uit. De maanvissen zwommen onverstoorbaar hun slow-motion rondjes. Niets aan de hand. Toch? Ik keek nog eens, nu wat oplettender. De kleine visjes. Weg. Verzwolgen door de grote, gestreepte brute barbaren. Hartstikke dood.

Nu eet ik ze alleen nog maar. Ook hartstikke dood;). Pikante tonijn, vandaag, in de dipreeks! Fantastisch met Turks brood, of naanbrood. En met allerlei knisperende, knapperige groenten, ook zo’n goeie.
Lees verder

Hartige Koningsdag-taart met oranje groenten, tortellini en een bodem van bloemkool

Oranje taart!

Koningsdag, yeah! Volksfeest nummer 1. Blauwbekken en afzien op het kleedje, dit jaar. Kouder dan de kerst, bizar genoeg. Goddank is het wel droog. Verregende koppies, wegdrijvende koopwaar, man, in en in triest is dat. Hulde aan alle fanatiekelingen en die-hards, die in het aardedonker naar het park of dorpsplein togen, en de allerbeste plek wisten te bemachtigen om hun boeltje te etaleren. Hulde aan de blokfluit spelende talenten, de limonadeverkopers, de hamburgerflippers, de biertappers, de loempiabakkers, de goochelaars, de festivalbedenkers. En, natuurlijk, hulde aan de Hollanders, die er en masse op uit trekken om niets van dit oranje spektakel te missen. Supervolk!
Zelf ben ik niet zo heel goed in hysterische samenscholing, zodoende geniet ik heerlijk stilletjes van een  dag zonder telefoon en email, met boek en al. Om mij nu niet geheel aan de feestvreugde te onttrekken, maak ik iets oranjes. Voor als de hongerige meute strakkies terugkeert naar het thuisfront.
Oranje, dus. En taart, want het is tenslotte feest, vandaag. Doen we ‘m alleen even in het hartig, goed? Zullen we? Lees verder

Weekendsnacks: poffertjestoren met rosbief, geitenkaas en balsamicosiroop

Poffertjestoren met rosbief, geitenkaas en balsamicodressing

Kermis. De centen die in je zak brandden, de ernst van de beslissing waar deze aan uit te geven. De trance van de knetterende muziek. Die ene grijpklare knuffel, waar je je zinnen op had gezet maar, hoe wreed, nét dat laatste stukje op weg naar jouw bezit niet overleefde. Blinkende horloges (alweer een winnaarrrrrr!), schreeuwende neonverlichting en uitdagende attracties die je lieten tollen op je benen. Gillend en met bonkend hart het spookhuis uit. Mega suikerspinnen, waarvan steevast een deel in je haar belandde. Wijnballen waar je eeuwig aan kon likken, je mond even rood en kleverig als het plastic waarmee je het zorgvuldig in je broekzak opborg. Het pondje gerookte paling dat je vader meebracht. De warme zoete lekkernij op een kartonnetje met smeltende boter die langs je lippen droop, van, hoe heerlijk oud-Hollands, de poffertjeskraam.
‘Hallo joehoe!’
Ja, ik ben er nog;). Deze nostalgische terugblik dient uiteraard een hoger doel: de weekendsnack van vandaag. Poffertjes nieuwe stijl! Een geinig mixie van zoet en hartig.  Are you readyyyyy?? Lees verder

Weg met de kater! Eggs Florentine met duivenkater en sambuca: nog één eitje dan:)

Eggs Florentine met duivenkater

Net dat ene glaasje he, dat een tweede werd, een derde, een… Maar sjee, wat was het gezellig aan de Paasdis! Tot aan vanmorgen, dan. Een bonkend hoofd, een tong die aan je gehemelte plakt, luie ledematen. Yep, the day after is aangebroken. Geen paniek, het komt goed. Sta op, doe een dansje onder de douche, drink water. En eet. Eggs Florentine. Het knapperige van de toast, het ijzer uit de spinazie, het romige van het gepocheerde ei en de hollandaise saus. En om de scherpe kantjes er een beetje af te halen, een klein lepeltje sambuca;). Een extra bite nodig? Serveer dan met een zilt plakje bacon. Maakt het helemaal af, denk ik zo. Grijp ‘m en hou ‘m vast, die hernieuwde energie! Lees verder

Potentiële Paaspronker: Filodeeg-taartjes met asperges, gamba’s, hollandaisesaus en een heel ei

Potentiële Paaspronker

Woehoe, nu is het echt bijna Pasen:D! De zon schijnt zich dit weekend net even jammerlijk schuil te houden, oreert de weermeneer. Ik heb nog stapels boeken, films en series op een stoffende plank liggen. Gaan we ons maar eens in onderdompelen, dan: ik word er blij van. En van recepten maken, natuurlijk. Mooi de tijd voor allemaal.
Zo, over tot de orde van deze dag. We staan aan de vooravond van Paaszondag, dus…  Iets maar weer met ei, dan? En asperges? Hoor ik daar een volmondig “Ja, ja”? Ik zag van de week trouwens dat Nederland te weinig aan de asperges zit te knabbelen. Zonde! De stengels bulken namelijk van de vitaminen en mineralen en zorgen voor je hele lijf, van kop tot teen. Superfood, lieve mensen! Daar willen we toch meer van. Vooruit dan, hop hop, vind je weg naar het witte goud. Wil je zeker weten dat de asperges kakelvers zijn, wrijf dan twee stengels tegen elkaar aan. Zeggen ze iets van ‘piep piep’ dan kun je ze met een gerust hart in dit geinige receppie verwerken. Leef je uit aan de Paastafel, smullen maar! Lees verder

Weekendsnacks: frisse paaseiersalade met wasabi, avocado en gerookte zalm

Frisse eiersalade met wasabi, avocado en gerookte zalm

Zo hey, dit is ook een leuk dingetje voor op de paastafel! Niet zo zwaar in de calorietjes, ook, scheelt weer voor de korte broek straks. En een boost voor je liefdesleven, niet te vergeten, zo’n eitje. Ik lees voor: ‘De hormoon balancerende werking en eigenschappen van eieren die stress tegengaan, staan je ook toe je drijfveer gezond te houden, waardoor je tot diep in de nacht, of vroeg in de ochtend zin en energie genoeg hebt voor *piep* .’ Nou, wie wil dat nou niet? En avocado schijnt ook zo’n soort eigenschap in zich te hebben.  Ha, dubbelop! Jouw weekend kan nu al niet meer stuk! Ik serveer het hier trouwens in een glaasje, dat staat gezellig, met een zelfgemaakte bladerdeegstengel. ‘De bladerdeegstengel die een lepel werd’. Leuke titel voor een boek. Zullen we…? Lees verder

Sushi van pannenkoeken, huh?? Sushi goes Dutch:D!

Sushi goes Dutch!

Naja zeg… Wat is dít nou weer? Dit, lieve mensen, is een kostelijke combinatie van pannenkoeken en sushi. ‘Ik weet niet hoor, is dat wat, dan?’ zie ik je denken. Ja. Het is wat. Sterker nog, het is meer dan wat. Het is een verwennerij, een streling voor de tong, een explosie in het smaakgedeelte van het brein, een waanzinnig verlangen naar meer, meer… Mwa, haha, dat lijkt mij schromelijk überdreven, maar een aanrader is het zeker. Bovendien voelde ik een dwingende verplichting om voor vandaag met iets feestelijks op de proppen te komen. Gewoon, omdat het voelt als een feestelijke dag en je daar dan extra van moet genieten met extra geinig eten;). Nou kom, doe eens gek en probeer deze idioot lekkere combi. Echt moeilijk is het niet, dus huphup, aan de slag… Rollen maar, die rijstpannenkoeken! Lees verder

Oudere berichten

© 2019 Wendy's Food

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Instagram
LinkedIn