Wendy's Food

Foodblog

Categorie: Kippies (pagina 1 van 2)

Hemelse stoofpot met kip en pompoen. En rode wijn, maar niet de hele fles, yeah!

Pulled chicken stoofpotje met pompoen

De stoofpot. Geweldig geurend, je hele huis vullend met een verrukkelijk aroma, zo’n zinderend gerecht dat je van binnen warm maakt en de kou uit je lichaam verdrijft. Want ja, we ontkomen er niet aan, mensen: het is herfst. En daarna zetten we er zelfs nog een tandje bij in de vorm van woeste winter.

Druipende snotneuzen, blaffende hoestpartijen, mislukte schaatspogingen, stijf bevroren vingers van het autoruit- krabben, je in het aartsdonker uit je bed en naar je werk slepen… Het staat allemaal breeduit grijnzend voor de deur te wachten.
Maar ook: knapperende open haard (moet ik nog eens voor mijn verjaardag vragen), dansend kaarslicht, hete chocolade en warme appeltaart met een enorme berg slagroom, bingewatchen onder een dikke fleecedeken (dahag, wereld!) en het klapstuk: De Dampende Stoofpot.

Hartverwarmend.
Hemels.
Halleluja.

Ja, je moet dit gerecht even de tijd gunnen voor een daverende apotheose (wat een fantastisch woord), maar hey, bijzonder ingewikkeld is het echt niet en je kan onderwijl gerust gaan bingewatchen of iets anders belangrijks met je leven gaan doen. Bovendien zit er wijn in en geen hele fles;). Doen, dus! Al je ziel en zaligheid, hup, slinger het met hartstocht en alle ingrediënten in de pruttelpan, en zie, ruik, proef, beleef wat uit de elementen herrijst. Pure magie, mensen, pure magie.  Lees verder

Opgebakken meergranenrijst met kokosmelk en boontjes enzo

Opgebakken rijst met dingen

Rijst. Geen simpeler volwaardige maaltijd te maken dan met deze grassoort. Voedzaam, ook, en in 184 varianten of meer verkrijgbaar. Lang, kort, dik, dun, rond, zwart, geel, wit, met of zonder vlies, plakkerig, geurend, kruidig. Allemaal in de categorie rijst. Grandioos. Maakt het op zich wel eens lastig, natuurlijk, als je voor een keuzemoment staat, mocht je daar als ongelooflijke draaikont niet zo in uitblinken (moi?).

Maar, rijst gaat het worden vandaag dus ik zet me schrap en bid in de winkel tot de keuzegod dat ik de juiste beslissing neem. Na een tijdje van dubben en etiketten lezen, besluiteloos van het ene op het andere been hoppend (het hielp ook niet echt dat er iemand naast mij kwam staan die een vrolijk deuntje neuriede, zo vals als een ongestemd slagwerk, en wég was de concentratie) en 2 extra overbodige rondjes door de gangpaden te hebben gezworven, (joehoe, doet is ff wat dan!!) gris ik ten einde raad een random rijstpak uit het schap en zwier het onverbiddelijk in de kar. Zo. Mijn keuze is gemaakt. Ik kijk nieuwsgierig wat deze wilde gok mij aan creativiteit gaat opleveren en zie: meergranenrijst. Ha! Absoluut geen beroerde keuze.

De rest van het recept verzin ik er rap even bij, dat gek genoeg geen enkele moeite kost, alsof die ene beslissing een wervelstorm aan hersengymnastiek en gevolgen teweeg brengt. Een mens kan raar in elkaar steken.
Lekker rijst bakken vandaag, lieve mensen! Lees verder

Mexicaanse lasagne-rolletjes met kip en quacomole. Behoorlijk in de war, lijkt mij.

Mexicaanse lasagne-rolletjes met kip en quacomole

Soms kun je compleet in de war zijn met dagen en tijd, zelfs met seizoenen. Zo kun je je  op een maandag wanen, met schitterend nazomerweer. Blijkt dat je al middenin de week zit, op een herfstachtige woensdag met een voortrazende wind die de pet van je bol blaast en je de ernstige overweging maakt om de verwarming aan te zetten, of een dikke trui achter uit je kast te vissen omdat je snotverdorie, toch wel enorm zit te lidderen in je korte mouwen shirtje.

Want weet je, je bent er helemaal nog niet aan toe, aan dit seizoenswisselend gedoe. Ergens in oktober, ja, dan mag de natuur zijn omslag maken, en jij je op jouw beurt verschuilen achter warme chocolademelk met een grote dot vers geslagen room. Dan mag je onder je fleece deken tegen de kachel kruipen, met een dikke pil waarvan je je had voorgenomen die van de zomer al uit te hebben gelezen, maar je zo druk was met zonnige dagen en zwoele avonden dat dat nou net even niet in het schema paste.  Dan mag je mijmerend opgeslokt worden door de gele vlammen van het knapperend haardvuur en, voor mijn part, daar zelfs marshmallows boven roosteren. Dan he, dan! Toch niet begin september al, mensen?! Nee toch??

Nou, daar kun je dus best heel erg van in de war raken. Zo erg zelfs, dat je het besef dat je eigenlijk iets zoets zou moeten maken volledig kwijt bent. Niks geen Wendy’s sweet wednesday. En kijk dan wat je wel voorgeschoteld krijgt, vandaag? Mexicaanse lasagnerolletjes? Behoorlijk in de war, naar mijn mening. Maarja. Op sommige dingen heb je nu eenmaal geen invloed.  Lees verder

Easy superbe spaghetti carbonara +, met gerookte kip. Ja, ook voor De Beginner en De Zoeker.

Easy superbe spaghetti carbonara +

Vandaag is een prachtdag voor spaghettikunst. Ik word er gelukkig van, van die lange slierten die je naar binnen zuigt, waarbij je constant naar je servet moet grijpen om de restjes saus van je kin te vegen. Fantastisch. Sowieso ben ik scherpslijper van de Italiaanse keuken, wat dat betreft is het een grove schending van mijn reisrechten dat ik nog nooit een voet in dat magistrale culinaire land heb gezet. Schandalig, niet?

Voor nu, laten we gewoon het land van de onbegrensde gastronomische mogelijkheden op ons bord terecht komen via een techniek die koken heet. Wellicht heb je er wel eens van gehoord. Ken je het niet, of denk je dat je het niet kan? Dan ga ik nu een verbaasd “huh?” moment scheppen: Ook Jij Kan Dit! Er is een theorie die roept dat als je 10.000 uur oefent op iets, dat je dat iets dan wel zo’n beetje onder de knie hebt. Nou, ik zal je vertellen, dit lukt jou eenvoudigweg meteen. De eerste keer. Zonder oefenen. Pats. Boem. Raak. Misschien vergis ik me, denk je, omdat je namelijk echt amper een pollepel vast kunt houden. Ja, en misschien kunnen we morgen wel op natuurijs schaatsen.

Geen excuus meer, dus, niets geen sputter dit sputter dat, geef je over aan het keukengeweld van dampende pannen en ratelende handmixers, laat je meeslepen in dat geweldige proces van voedselbereiding, tot het zweet op je voorhoofd glinstert als een fata morgana van een spiegel en je lijf vibreert van passie en vuur, creëer, mensen, creëer!

Kijk ondertussen maar uit dat je het niet leuk gaat vinden, van deze verslaving kom je nooit meer af, namelijk;). Lees verder

Smeuïge borrelnootjes-kipnuggets met sambal-yoghurtsaus.

Sommige dagen hebben een gouden randje. Echt, ze zitten er tussen. Die dagen, dat je zegevierend door het leven danst, en met zevenmijls laarzen torenhoog boven jezelf uitstijgt, alsof je eindelijk het knopje van de schietstoel hebt gevonden. Dat alles wat je oppakt een fluwelen aanraking heeft, als katjes aan een bloeiende wilgenboom.
Dit is zo’n dag, lieve mensen! Ik probeer hem in de tijdmachine te proppen, te kopiëren en te transporteren naar morgen en, het liefst, naar de rest van mijn leven, maar kennelijk werkt dat niet zo. Of de handleiding van de tijdmachine klopt niet, dat is ook een voor de hand liggend iets. Dus braad ik de boter uit en verrek een spier in mijn nek om maar te kunnen zien hoe de rest van deze verrukkelijke dag gaat lopen. En ik denk aan sappige, knapperige kipnuggets die met een heerlijke bite in mijn mond uiteenspatten. Zomaar zin in.

Omdat toeval niet bestaat en het universum het wil: een nugget is een goudklomp, lees ik. Het is nog wel meer, maar de goudklomp spreekt me op de dag met het gouden randje natuurlijk het meeste aan. Kip in goud veranderen, dat moet niet al te moeilijk zijn, hoewel een aantal van onze medemensen het met wat schraapvlees gelukt is er een behoorlijk potje oud ijzer van te frituren. (Ik noem geen namen, verder.) Daar meten wij ons niet mee, ben je belazerd, wij scharen ons niet bij die lelijke club. Wij gaan voor het ultieme, meest malse stukje kippenvlees met de meest krokante crunch: euforie in je donder en bliksemschichten in je hersenpan!

Zo, meer dan gelukt, met een verrassend lage moeilijkheidsgraad. Kan ook niet anders, op een dag als deze:). Wie wil dat nou niet? Lees verder

Courgette spaghetti met gerookte dingen, spinazieroomsaus en kaaspretzels

Courgette spaghetti met gerookte dingen, spinaziesaus en kaaspretzels

Wow! Dacht ik. En gelijk daar achteraan ook meteen: sjonguh. Courgette spaghetti, alweer eventjes geleden, geïntroduceerd door Appie. Wow, omdat het een hip en allejezus gezond product is. Het zet aan tot creatief eten, en dat kunnen we alleen maar met hels gejuich omarmen. Dat er meer dingen zijn dan aardappelen, groente en vlees zijn voor ons vastgeroeste Hollanders, zeg maar. En dan de sjonguh. De prijs. 1,99 voor een hoopje van 400 gram. Dat is, zo ongeveer,  het gewicht van een middelgrote courgette. Dat begrijp ik dan weer niet zo goed, zo’n groene knuppel kost in de waan van deze dag nog niet eens 50 cent. Doe je het leuk, dan moet de prijs ook overeind blijven staan, vind ik, als een knoert van een boom in een zware westerstorm. Of misschien kost de verpakking wel dik een Euro, dat kan natuurlijk ook. Juist, ja.
Dus kocht ik een spirelli. Machtig vernuftig dingetje. Kun je werkelijk waar alles mee spirelleren. Zonder worstelen, een verhit rood hoofd, 32.194 ongewenste uitlatingen en putten in je vloer van het betere gooi- en smijtwerk. Serieus. Dat overkomt mij nog wel eens met soortgelijke apparaten, het onhandige gehannes ermee, manmanman. Mangosnijder: werkt niet. Blikopener: gewoon, niet. Doe mij er eens eentje waarmee ik daadwerkelijk een blik in enkele soepele bewegingen open kan draaien, zonder mezelf stinkend nat met tonijnsap onder te spetteren. Ik zal je eindeloos erkentelijk zijn. Avocado-ontpitter: breekt bij eerste gebruik genadeloos in tweeën. Appelklokhuisverwijderaarvierendeler: bestaat niet. Tsss. Belachelijk.
Ik ben er klaar voor, de spirelli als een trofee in mijn opgeheven hand, kom maar door met die courgette! Lees verder

Doorkijk springrolls met vulling en zoete ansjovissaus

Doorkijk spring rolls met kip, zoete ansjovissaus en noodles

Je kunt nooit teveel ansjovis hebben. Of je vindt het zoiets als de 5e hellekring, dan kan ook. Er schijnt niet echt een middenweg te zijn. Ik ben onbestwistbaar fan van het straalvinnige visje (geen idee wat dat is, ik las het op Wikipedia en vind het eigenlijk wel een geinig woord), dat een maand lang zalig ligt te baden in een bak met zout. Ik ben ook een fan van zout. Wat natuurlijk niet zo heel erg goed is. Maarja, je hebt mij nooit luidkeels horen verkondigen dat ik in alles de beste en braafste ben. En bovendien is het nu toch al te laat om in te zitten over inferieur wangedrag, vrees ik.

Goed, ansjovis it is! Je hebt in je hoofd vast al een paar honderd keer de associatie met pizza gemaakt, schat ik zo in. Ha, dat wordt ‘m lekker niet! Is vast nieuw voor je, dat je ansjovis ook in andere hartstikke hippe gerechten kunt verwerken. Zoals in deze zoete ziltige saus, waar je je doorkijk rollen fijn in kunt dopen strakkies. Zullen we? Lees verder

Op één van mijn wereldreizen ontdekt: Laksa curry met visballetjes, kip, asperges en rauwe andijvie. En rijstnoedels.

Laksa curry met kip, visballetjes, asperges en rijstnoedels

Op één van mijn verre reizen naar Azië fietste ik door het schitterende landschap van Singapore. Ik kwam, geheel onbedoeld,  terecht op een waanzinnige foodmarkt, waar kleurrijke eet- en drinktentjes prachtige exotische gerechten en waren tentoonstelden. Ontelbare aromatische geuren prikkelden mijn neus, mijn smaakpapillen raakten in de Pavlov-toestand. Buiten mezelf van verrukking zette ik mijn fiets neer en daar ging ik dan: op ontdekking naar het beste van de Singaporese keuken. Ik zie me nog zitten op dat gammele stoeltje met de lekkerste curry die ik ooit proefde. Zo puur en verfijnd van smaak, zelden voelde ik mij gelukkiger dan op dat moment. Wat hou ik toch van Azië, met zijn enorme verscheidenheid aan…………………………………………………………….
Haha. Geintje. Ik ben nog nooit in Azië geweest, laat staan in Singapore. Staat nog op mijn bucket list, zeg maar. Vond het wel een idyllisch plaatje in het hoofd om even bij weg te kwijlen;).
Wat wel een gegeven is: de Singaporese keuken is hip. Ik vond dat ik daar dan maar eens erg hip aan mee moest doen met een Laksa curry. Meestal maakt men er daar in het verre Oosten een soep van, ik doe ‘m als saus. Klaar voor de reis, af! Lees verder

Volkoren couscoussalade met kip, gepofte kikkererwten, watermeloen en nog veel meer gezonde dingen

Couscous salade met kip, gepofte kikkererwten en nog veel meer gezonde dingen

Couscous, oh ik hou van deze fijne tarwe! Het is binnen no time gaar en je kunt er van alles en nog wat mee combineren. Omdat ik vanavond weinig tot geen tijd heb om in allerlei pannen te staan roeren, maakte ik deze salade alvast. Dat scheelt, kan ik je vertellen, enorm op de stressmeter straks. Broodje erbij, wat kruidenboter. Helemaal niks mis mee. Sterker nog, ongewoon smullen zo op de maandag. Ik snorde wat kruiden en potjes op uit koel- en keukenkast en kijk: de couscous salade ziet het daglicht. Do the hussel!

Wijntip: ik vind dit een salade die best goed vult. Wijnen krijgen het erg moeilijk als de dressing van de salade aan de zure kant is, dat is wel een dingetje om rekening mee te houden in het leven. Door de couscous salade zit enkel olijfolie, dus er is geen reden voor paniek. Ik denk aan een lichte tot middelzware witte wijn of rosé die ook een frisje heeft. Dan komen we uit bij een Viognier (favo, favo!), een Chenin Blanc (‘steen’ in Z-Afrika), een niet te zware Chardonnay. Liever op de rode toer? Neem dan een (gekoelde) Beaujolais-wijn, een (gekoelde) Pinot Noir of een lichte Merlot. Lees verder

Zondag soepdag: frisse, heldere kippensoep met sereh en dim sum

Oeh wat een fijne zondag is dit! Zon, tuin, boek, beetje schrijven, inspiratie opdoen in het hoofd, serie-verslaving gevoed, geshopt met Iris. Deze gaat zeker de boeken in als super chill. Aangezien de lente zich, wederom, van zijn beste kant laat zien hoop ik dat iedereen zo’n relaxte dag beleeft:). En: zondag soepdag, yeah! Gezien de toch wel enigszins machtige middagsnack (nacho’s met creme fraiche en gruyere kaas, zie vorige post), gaan we voor een lichte heldere kippensoep. Het citroengras geeft ‘m een lekker fris tintje, de dim sum een zachte ‘bite’. Ik serveer er zelfgemaakte bladerdeegstengels bij. Mega simpel te maken, trouwens, die dingen, en veeeel lekkerder dan uit zo’n met folie omwikkeld pakje. Die doen we niet meer uit de winkel halen voortaan! Maaltijd compleet en meer dan voldoende om een fijn verzadigingsgevoel te bereiken. De soep heeft bij mij een aantal uren staan pruttelen, gezien ik bouten heb gebruikt. Ben je wat sneller van stof, gebruik dan filets. Komtie! Lees verder

Oudere berichten

© 2019 Wendy's Food

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Instagram
LinkedIn