Wendy's Food

Foodblog

Categorie: Vlees

Een geinige combi: stoofvlees en risotto op z’n Thais.

Thaise risotto met stoofvlees

Enorme zin in Italiaans, maar eigenlijk ook in Thais. In ieder geval in iets sudderigs met een bite. Dan is de associatie van Thaise risotto met stoofvlees natuurlijk snel gelegd. Bijna net zo alledaags als een halfje volkoren. Toegegeven, het was even een experiment, maar manman, wat een machtig (letterlijk!) mooi gerecht:D.
Er werd gevochten, gesmeekt, gebeden om de laatste risotto-korrel, niets of niemand werd ontzien. Porseleinen borden sneuvelden luid brekend op de grond, er werd geduwd en getrokken,  gegild en geschreeuwd, gehuild en gekermd. De race om de pruttelpan was lang en heftig, het verdriet groot toen deze met een gracieuze zwaai een vrije val van het aanrecht maakte en zijn inhoud keurig op de keukenvloer leegde. Gestreden en verloren. Je kunt je het tafereel indenken.

Worstel jij ook vaak met wat je wil, waar je zin in hebt, kun je geen keuze maken….Italiaans, Thais… Lastig Hoor! Gelukkig is in deze bewezen dat je een verrassende super combi kan maken met die twee.  Aanrader, mensen! Ik zeg: lekker doen, en skip de taferelen;).

Let wel: het gerecht moet 5 uur pruttelen, maar daar hoef jij niets aan te doen…

Lees verder

Bolognesebrood met mozzarella. Snelle topper!

Bolognesebrood met mozzarella

Ik heb me een tijdje kunnen verschuilen achter het begrip vakantie, maar inmiddels is het alweer ‘de dinsdag erna’. Voor sommigen al meerderen dinsdagen erna, zelfs. Tijd om alle knullige excuses (er is nu toch geen hond die het leest, ik spot net een weergaloos plekje op het overvolle zonnige terras, er schenkt zomaar iemand wijn voor me in, sushi bestellen is ook wel aardig, er zit een lading strandzand in mijn camera en drieduizend andere overbodige ik-kan-nu-echt-niks-doen-dingen) met geweld de kast met het grote hangslot in te proppen. Weg met het lummelen, hup, aan de slag! Je moet de staart natuurlijk niet met de kat gaan laten zwaaien.

Dus nam ik vanmorgen ver voor het ochtendgloren enthousiast de laptop ter hand om een adembenemend verhaal te schrijven, blies een dikke laag dwarrelende stofdeeltjes de ruimte in en ging bruisend van verwachting naar de bewegende cursor staren. Ik spuugde nog net niet in mijn handen. Vervolgens ging ik Facebook checken, Instagram afstropen, Nu.nl openen, mailtjes beantwoorden, overbodige Google fratsen uithalen en witte pluisjes van mijn zwarte shirt pulken.
Hoezo ontwijkgedrag. Man o man. Finaal uit het ritme geslagen, gedachten zo kleurloos als afwaswater en zinnen zo saai als yoghurt. Pfff…. dat wordt weer oefenen. Heb ik goddank nog 49 weken de tijd voor. Tot het weer zomervakantie is;).

Wonderwel werkt de groep neuronen dat recepten voor mij in elkaar draait gewoon door. Ijzersterk ook weer, dit gevulde Turkse brood. Een soort lasagne maar dan zonder lasagne. Heb je ‘m:)? Gaan we maken, mensen! Lees verder

Courgette spaghetti met gerookte dingen, spinazieroomsaus en kaaspretzels

Courgette spaghetti met gerookte dingen, spinaziesaus en kaaspretzels

Wow! Dacht ik. En gelijk daar achteraan ook meteen: sjonguh. Courgette spaghetti, alweer eventjes geleden, geïntroduceerd door Appie. Wow, omdat het een hip en allejezus gezond product is. Het zet aan tot creatief eten, en dat kunnen we alleen maar met hels gejuich omarmen. Dat er meer dingen zijn dan aardappelen, groente en vlees zijn voor ons vastgeroeste Hollanders, zeg maar. En dan de sjonguh. De prijs. 1,99 voor een hoopje van 400 gram. Dat is, zo ongeveer,  het gewicht van een middelgrote courgette. Dat begrijp ik dan weer niet zo goed, zo’n groene knuppel kost in de waan van deze dag nog niet eens 50 cent. Doe je het leuk, dan moet de prijs ook overeind blijven staan, vind ik, als een knoert van een boom in een zware westerstorm. Of misschien kost de verpakking wel dik een Euro, dat kan natuurlijk ook. Juist, ja.
Dus kocht ik een spirelli. Machtig vernuftig dingetje. Kun je werkelijk waar alles mee spirelleren. Zonder worstelen, een verhit rood hoofd, 32.194 ongewenste uitlatingen en putten in je vloer van het betere gooi- en smijtwerk. Serieus. Dat overkomt mij nog wel eens met soortgelijke apparaten, het onhandige gehannes ermee, manmanman. Mangosnijder: werkt niet. Blikopener: gewoon, niet. Doe mij er eens eentje waarmee ik daadwerkelijk een blik in enkele soepele bewegingen open kan draaien, zonder mezelf stinkend nat met tonijnsap onder te spetteren. Ik zal je eindeloos erkentelijk zijn. Avocado-ontpitter: breekt bij eerste gebruik genadeloos in tweeën. Appelklokhuisverwijderaarvierendeler: bestaat niet. Tsss. Belachelijk.
Ik ben er klaar voor, de spirelli als een trofee in mijn opgeheven hand, kom maar door met die courgette! Lees verder

Gele rijstsalade met spinazie, artisjok, biefstukblokjes en tabascopopcorn

Gele rijstsalade met spinazie, artisjok en biefstukblokjes

Ik zit in de wachtkamer, vandaag. En als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel aan een wacht-dag. Zo’n dag waarop werkelijk niemand telefonisch bereikbaar is. Er gewoon niet gereageerd wordt op je, toch wel dringende, whatsapp berichten en email. Je laptop niet op wil starten. Je, natuurlijk, in de eindeloze pinrij van de kassa staat terwijl je alleen cash bij je hebt. Je, echt onmisbare, pakket niet bezorgd wordt. Je jezelf in een strakke spijkerbroek hebt gehesen op de dag dat je Iphone om een plek in de koelkast schreeuwt. Dat heeft er misschien niet zoveel mee te maken, denk je, maar ik kan toch niet wachten totdat ik ‘m van mijn plakkerige benen kan stropen. Of totdat de lucht heel sympathiek zijn donderwolken boven mijn hoofd groepeert en het verkwikkende hemelwater over me uitstort. Ik wacht me suf.
Voordeel is dat ik tijdens dit oervervelende proces een zwierig zomers recept in elkaar heb geflanst. Jaaha, ik ga dóór, wat nou wachten! Een doorbraak forceren, hup, aan de slag, de pot op met dat idiote getreuzel, weg met die talmende gezapigheid, het meedeinen met de bloedeloze beweging, leve de actie!
Iets met koude gele rijst en hete popcorn. Omdat ik het daar een buitengewoon geschikte dag voor vind. Nu maar weer wachten tot het volk aan tafel schuift en ik de meerdere staande ovaties dankbaar in ontvangst kan nemen. Zucht;). Lees verder

Weekendsnacks: gevulde gehaktballetjes. In anderhalf-formaat.

‘Ik geef woensdag een borrel ter ere van…’
‘Kom je volgende week op de borrel, we zijn…’
‘We moeten nodig even bijkletsen, snel even een borrel doen…?΅
‘U bent van harte welkom op onze netwerkborrel, welke…’

Sjonguh. Wat een borrelaars zijn wij, als je het bij elkaar optelt. Nog even en het escaleert allemaal volledig uit de klauwen, met al die alcoholische versnaperingen;).
Ik heb de definitie er even bijgepakt: een borrel is een bijeenkomst met drankjes en hapjes. Nou, God zegene de greep, er mag ook gegeten worden!
Eénhapsdingetjes vinden altijd gretig aftrek, in de wereld van de borrelaars. Ook komt het regelmatig voor, dat een éénhapsdingetje eigenlijk een tweehapsdingetje is, maar je er, overmoedig als je bent (wellicht door dat glaasje Chardonnay) in je hoofd een éénhapsdingetje van maakt. Dat kan een knap genant tafereel opleveren, kan ik je vertellen, als je gesprekspartner plots beschamend zijn hoofd afwendt, omdat de aanblik van je grimas trekkende propvolle mond er redelijk weerzinwekkend uit ziet. Behalve natuurlijk, als je diegene zat was en met een leuker iemand wilde praten. Dan is het een gouden greep.
Als weekendsnack vandaag, om te oefenen, een anderhalfhapsdingetje. Wie doet ‘m in één, en wie in twee….? Lees verder

Twee zonnige salade-toppers op date: Nicoise meets Ceasar!

Manman, wat is dit genieten!! Alweer getrakteerd op zo een prachtige zonnige dag. Echt salade-weer, vind je niet? Ik kon weer eens niet kiezen he… Dat is mijn sjee-wat-zal-ik-nou-nemen Tweelingen kant, denk ik. Zet mij niet in een restaurant met zo’n mega-menulijst waar je in verdwaalt. Grote kans dat de keuken gesloten is tegen de tijd dat ik eindelijk een beslissing heb genomen. Want ja, je zal maar net het verkeerde gerecht kiezen. Of jaloers het bord van je tafelgenoot moeten bekijken, dat er echt honderd keer lekkerder uitziet dan het zielige hoopje dat voor jouw neus ligt. Zoiets;). Anyway, niet kunnen kiezen, dus lekker een combi gemaakt vandaag. Een knisperende salade met verse tonijn, gegrilde groenten en gegrilde kippendij. Voor buiten op het terras, straks. Doen! Lees verder

Daar issie dan, dé Hellman’s finalist: ‘Hell Yeah!’ hamburger. Voor wie tegen een stootje kan:)

 

“Hell Yeah’!’ Burger

Genieten jullie ook zo enorm van de voorjaarszon:)? Barbecue is wellicht nog een stapje te ver, maar, wie weet, zo in je tuin achter je schutting…? En anders ook heel goed in de pan te bakken. Want: er is al veel over gezegd en geschreven, over deze gedenkwaardige finalist: dé ‘Hell Yeah’ burger. Met genoemde spicy smaakbom haalde ik vorig jaar de eindstreep van een door Hellman’s (ja, je weet wel, die van die wereldberoemde mayonaise) landelijk georganiseerde wedstrijd. Supertrots op, natuurlijk:D! Nu eindelijk, na lang aandringen van menigeen, zal ik het recept openbaren. Oh enne, een vegetarische/veganistische variant volgt verderop in de week. Moet ik nog even op broeden, maar komt goed! Lees verder

Schud je koelkast leeg-dag: rijk gevulde tomatensaus met allemaal lekkere dingen die je nog hebt. En naanbrood.

Hij is er: de dag dat dingen in je koelkast het hardst schreeuwen om aandacht. Pak mij, pak mij, ik moet echt op! En weggooien he, daar doen we gewoon niet aan. No way, no waste. Meestal maak ik dan een weergaloos ‘prutje’ waarin ik alles door elkaar dender, zo ook vandaag. Ik wilde eigenlijk spaghetti erbij doen, maar dat had ik niet meer. Toen dacht ik: couscous. Maar dat had ik niet meer. Rijst? Enkel nog een bodempje risotto-rijst, dat bovendien in mijn hoofd niet paste het gerecht van vandaag. Eerlijk, mijn hoofd heeft vaak gelijk. Daarom luister ik altijd belangstellend en geboeid naar de verhalen en tips, die eruit stromen. Uiteindelijk moest ik mij tevreden stellen met naanbrood. Wat zich, zonder meer, ontpopte als een mega fijne combi. Yes! Geweldig vind ik dat, als smaken zich naadloos naar elkaar voegen. Dit schudde ik allemaal uit mijn koelkast: Lees verder

Week van de klassieken: Surf & Turf met dikke slurpnoodles en rode curry

Ergens aan de oostkust van Noord-Amerika in de jaren ’60 ontstaan, de klassieker Surf & Turf. Waarin Surf de zee belichaamt, en Turf het land. En dan niet zomaar ‘iets’ uit de zee, ‘iets’ van het land. O nee. Surf & Turf was een upperclass kitsch-gerecht, een gewaagde combinatie van het meest malse rundvlees en Zuid-Afrikaanse kreeftenstaart. Tegenwoordig wordt er verrassend en spannend op los geëxperimenteerd met combi’s van vis en vlees, wat smaakexplosies en oeh en ah kreten teweegbrengt. Denk eens aan witvis met buikspek, bijvoorbeeld. Doen we later nog een keertje. Oké, klaar met dit stukje broodnodige informatievoorziening, verder tot de orde van de dag. Onze Surf & Turf bestaat uit kogelbiefstuk en gamba’s met een Thais tintje. Geserveerd met dikke slurp-noodles. Lekker! Lees verder

© 2019 Wendy's Food

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Instagram
LinkedIn